Reality Check

Sinubukan ko uli yung luck ko kanina.
Tinext ko uli siya.
Sinabi ko kung gano ako nalulungkot at kung gano ko siya ka-miss.

Romantic thoughts uli yung pumasok sa isip ko kasi hindi ko alam kung ano kaya yung irereply nya.
I was hoping for the ideal.

Pero iba yung naging reply.
Yes, sobrang kabaligtaran ng iniisip ko.

Nakakainis.

Minsan di ko maintindihan yung ibang tao kung bakit kelangan maging insensitive.
Wala lang, disappointed ako kasi siguro nga ganun talaga.
Hindi naman ako masokista, sinubukan ko lang naman uli.
Kasi sabi nila pag gusto mo, ipaglaban mo diba?
Oo ganun naman yung ginawa ko pero tingin ko ayaw na niya talaga.

In fairness naman sakin aabot na ko sa 3-month rule pero sober padin ako.
Shet.
Shet lang.

Pero sa point na yun, bigla ko napaisip.
Bakit kasi kailangan ko pa yun gawin kung at very first, alam ko namang ganun lang din yung mangyayari.

Una sa lahat, DI NAMAN NAGING KAMI.
Stupid.

Enough enough.
Masyado nako nasaktan eh.
Yung previous blog entries ko puro patungkol sa kanya.
Siguro nga it's REALLY time to move on.
I have to move on.
I have to walk away.

Kasi siya lumayo na eh.

Narinig ko sa radyo kanina "happiness lies from within."
Yes, totoo yun. Sakin dapat magsimula yun at hindi sa ibang tao.
I've had my fair share.
Tama na yun.

Hindi ako nalulungkot ngayon.
I'm starting to feel hatred.
Hatred kasi sobrang insensitive niya.
Kasi ambilis niyang kalimutan yung lahat.
Nabalewala ako.

Tama na, tama na.
Sana this time mapanindigan ko na.
Sa umpisa mahirap alam ko.


Pero at the end of the day,
lalake padin ako.

Just be a man.