Biglang May Dumaang Anghel.

Okay, so maaga ako gumising kanina (galing ako nightshift) para magpa-power peel sa Flawless.
Naligo na ko, nagbihis at lumabas ng bahay. Around 2pm na yata yun. Sobrang init. Nakaka-banas.
Buti malamig sa loob ng fx. So after mga 20 minutes ng boring na byahe, nakarating na din ako sa SM Fairview.

Sa 2nd floor, which is yung Health & Wellness floor nila, dumirecho ako sa Flawless.
Puro pink yung reception area. Pink & white. Naka-display dun yung producs nila, tas yung reception desk eh kulay gold naman.

"Good afternoon."
"Good afternoon, sir. Ano po papagawa nila?"
"Hmmm... yung Nano Powerpeel"
"May record na po sila dito?"
"Wala pa eh."
"Sige po sir, pa-fill up nalang nito"

Tas finill-upan ko yung parang registration form nila. Pati yung kulay ng highlighted areas, pink din.

"Sige po sir upo po muna kayo tas tatawagin nalang namin kayo."

After around 5 minutes, tinawag na ko nung attendant. Syempre, naka-pink din siya. Baby pink polo and slacks with dark pink piping yung style. Ayaw nila sa pink, no?
So pumasok na kami, yung loob nung clinic nila, ang ganda ng ambience. Pink lamps with yellow touches, tas soothing music.

"Higa na po kayo sir" sabi ng attendant.
"Dito?" sabi ko.
"Syempre sir alangan namang tumayo kayo."
"Sige eh d uupo ako habang finifacial mo." sabi ko.
Tas sabay kami tumawa.

Una, hinilamusan niya ko, tas may ginamit siyang parang facial foam na mabango. After nun, tinakpan niya mata ko ng basang cotton pad tas ini-steam nya yung face ko. May nilagay siya sa kamay ko na parang gloves tas warm yung loob. Di ko alam kung ano yun pero ang sarap sa pakiramdam. After mga 5 minutes, tinanggal niya yung nasa kamay ko tas hinand massage niya ko.

Feeling ko prinsipe ako nung time na yun. Spoiled na prinsipe.

Siya si Ice. Yung attendant ko. Ang daldal niya. Habang finifacial niya ko, di siya nauubusan ng small talk.
"Ilang taon na po kayo sir?"
"22."
"wow, bata pa pala kayo. anong trabaho niyo?"
"graphic designer."
"wow, ang galing niyo pala magdesign."
Tumawa ako nang bahagya.

"Eh nasan na yung gf niyo?"
"naku wala.. wala. (kung alam niyo lang)"
"Sayang naman pogi na kayo kahit may konting pimples, pano pa kaya pag wala na yan?"
Tumawa uli ako. Bolera si ate.
"Tama yan, bata pa naman kayo so enjoy muna. Magpayaman muna kayo."
"Oo nga eh."
Tas tumawa kami parehas.

"Eh ikaw? Ilang taon ka na?" tanong ko naman.
"Naku matanda na ko, sir. 30 na ko."
"May asawa ka na?"
"Wala na, hiniwalayan ko na."
"Bakit?"
"Eh, niloko ako eh. Pero may anak kami grade 1 na. Nasakin siya."


Tas biglang may dumaang anghel.

"Pero meron akong boyfriend ngayon. Live-in partners kami" biglang sabi niya.
"Wow, so kelan ang kasal?" tanong ko naman.
"Ayoko. Trauma na ko magpakasal." sabi niya.
"Ha? Bakit naman?"
"Eh para kung sakaling iwan niya ko, hindi na ganun kahirap. Kung ayaw sayo, hayaan mo. Sa umpisa oo iiyak ka talaga pero syempre life must go on."

Napatigil ako sa sinabi ni Ice. Yun yung eksaktong mga salitang kailangan ko. "Life must go on."
Natuwa ako sa sinabi niya. Ang tatag niyang babae. Sigurado ako na dahil yun sa anak niya, na ginagawa niyang lahat yung dahil pag sumuko siya, hindi lang siya, kundi pati anak niya madadamay. Kailangan niya maging matatag.

"Nuon kasi 23 lang ako nung nagpakasal kaya akala ko tama yun pero kinabukasan naghiwalay din kami agad. Kaya eto tumanda na ko, natuto na ko. Ayoko na. Tama na ko sa anak ko." dugtong pa niya.

Madami pa kaming napag-usapan, pero hindi ko na matandaan lahat. Kahit masakit bawat tusok sa mukha ko at yung pinaka-device na pang-Powerpeel, napalitan naman ng mga tawa at ngiti habang nagkwekwentuhan kami.

Hindi ko naman iniexpect na yung pagpa-Powerpeel ko eh magkakaron din ng words of wisdom c/o Miss Ice. Of course nagustuhan ko lahat ng sinabi niya, na dapat maging malakas tayo. Na tuloy lang ang buhay. Na pag ayaw na sayo, hayaan mo. Na dapat, hindi lang siya ang masaya.

At hindi porke may natapos na relasyon eh katapusan mo na rin.

.

Nga pala, eto yung picture ko after ng session. Si Ice nagpicture niyan! Pogi diba?